Pre i posle praničnog energetskog rada.

Sve je počelo, gotovo slučajno, 1939. godine. Sovjetski elektrotehničar po imenu Semjon Kirlijan, koji je radio sa visokofrekventnom medicinskom opremom u jednoj bolnici u Krasnodaru, primetio je da prst ili list, postavljen na fotografsku ploču povezanu sa visokonaponskim izvorom, na razvijenoj slici proizvodi blago svetlucav oreol oko sebe. Taj oreol bio je stvaran fizički fenomen, vidljivo pražnjenje jonizovanog vazduha oko predmeta. On i njegova supruga Valentina proveli su naredne decenije usavršavajući tehniku, koju su nazvali elektrografijom. Oblast koja je iz toga izrasla od tada se različito naziva: bioelektrografija, gasna razredna vizualizacija, i Kirlijanova fotografija. Moderna kompjuterski zasnovana verzija, GDV (Gas Discharge Visualization), razvijena je devedesetih godina prošlog veka, od strane ruskog fizičara Konstantina Korotkova.

Unutar praničnog energetskog rada, Kirlijanove i GDV slike već decenijama služe kao vizuelni zapis onoga što se menja nakon niza seansi. Slike pre i posle, koje se pojavljuju u praničnoj literaturi, uključujući i objavljene radove praktičara obučenih u lozi Grand Master Choa Kok Suija, najpoznatiji su primer.

Slika ispod prikazuje bioplazmatično energetsko polje oko tela 62-godišnjeg muškarca koji živi sa dijabetesom i neurološkim problemima, snimljeno GDV kamerom pre i posle deset seansi praničnog energetskog rada. Na prvom snimku, polje je nepravilno, mestimično prekinuto, ponegde tamnije. Na drugom snimku, posle završenog niza tretmana, polje je punije, ravnomernije, svetlije ka rubovima. Razlika je vidljiva bez objašnjenja. Slike je snimila All India Yoga Vidya Pranic Healing Foundation Trust, sa istraživanjem koje je sprovela gospođa Rama Devi, a objavljena je u knjizi Grand Master Choa Kok Suija The Ancient Science and Art of Pranic Healing.2

Aura oko celog tela, pre i posle deset seansi praničnog energetskog rada. GDV slike 62-godišnjeg pacijenta sa dijabetesom i neurološkim problemima.

“Fotografije nisu klinički instrument. One su zapis, snimljen u svetlu, nečega što je telo već bilo počelo da zna.”

Ono što telo radi u istom vremenskom prozoru koji slike obuhvataju, dosledno je. Ljudi često opisuju omekšavanje u grudima, smiren um, osećaj da je dnevni nakupljeni nemir nežno uklonjen. Težina nestaje iz nogu. Deo umora, onaj koji prati teških nekoliko nedelja, popušta. Neki klijenti te noći spavaju dublje nego što su spavali mesecima. Slike su jedan zapis te promene. Sopstvena reakcija tela je drugi.

Literatura iz studija ide u istom pravcu. Randomizovana dvostruko slepa studija iz 2017. godine pokazala je da odrasli koji su uz svoju terapiju primali pranični energetski rad za blagu i umerenu depresiju napreduju više od onih koji su primali terapiju i lažni tretman.1 Ostala ispitivanja, kod pedijatrijskog bola, kod simptoma donjeg urinarnog trakta, i kod oporavka dijabetičkog ulkusa stopala, pokazala su slična poboljšanja u odnosu na kontrolu. Signal je dosledan po smeru. Slike su starije od studija, ali već dugo idu u istom pravcu.

Kako se zakazuje seansa u Balansu, jeste neishitrno. Kratka konsultacija prvo, u kojoj praktičar čita šta se dešava u telu i u svakodnevnom životu, i na osnovu toga oblikuje plan. Sama seansa, protokol skeniranja, čišćenja i prenošenja energije, izvedena na doslednoj udaljenosti od tela. Tih odmor posle. Klijenti najčešće odlaze primetno lakši nego što su stigli.